Groundhopper.nl, voetbalanekdotes, lezingen en lezersreizen

23-28 mei 2013: Polen – Tifo, pivo, pyro en Piast

Omdat de indeling over het weekend zo was dat onze eerste partij in het midden-Poolse Lodz plaatsvond, besloten we al op donderdagavond te vertrekken en een overnachtingspensionnetje te pakken in een slaperig dorp nabij Magdeburg. De volgende ochtend scheurden we de Poolse grens over en hadden nu mooi de tijd om de ouwe meuk te bewonderen van de gevallen club Dyskobolia Groclin Wielkopolski



In Lodz ontmoetten we een tweetal Nederlanders die in Polen wonen en ook één van de vriendinnen was meegekomen. Zo togen we met een grote groep naar het stadion. Dit schreef deelnemer Jannes over wat er daarna gebeurde… Het is een paar uur voor de wedstrijd Widzew – Legia Warschau. De supporters van Widzew lopen in een groep door de stad, uitgedost met sjaaltjes en mutsen. Iedereen heeft een vlag of een fles wodka in de hand, of allebei. Af en toe wordt er gezongen of vuurwerk afgestoken. Negen ME-busjes begeleiden de groep. Sirenes loeien onophoudelijk en felblauwe knipperlichten kleuren de lucht. De mars gaat van de binnenstad naar het stadion. Als de groep daar aankomt, is de duisternis ingevallen.



Het stadion is tachtig jaar oud en in verval. Slechts één tribune heeft een dak, waar een grote plataan bovenuit torent. In kraampjes liggen tientallen worsten op barbecues, waarvan de rookwolken oplichten tegen het kunstlicht van de oude lichtmasten. De regen maakt het plaatje compleet. Als de spelers het veld opkomen, wordt een groot spandoek ontrold. De fans zingen hun team hartstochtelijk toe. De harde kern op de korte zijde neemt het voortouw. Er wordt vuurwerk afgestoken, geklapt, gezongen en gesprongen. De stoeltjes zijn overbodig: iedereen staat. Ook andere tribunes doen mee.



Halverwege de eerste helft zet de harde kern een lied in en gaat zwaaien met sjaaltjes. De andere tribunes volgen om beurten en zelfs de perstribune doet mee. De zee van zwaaiend rood gaat drie keer rond, waarna het wordt overstemd door een nieuw nummer. Al vroeg in de wedstrijd komt Widzew, dat nog niet zeker is van lijfsbehoud, op voorsprong. Het enthousiasme wordt er alleen maar groter op. Dat Legia de terechte gelijkmaker maakt en het daarbij blijft, heeft totaal geen invloed op de decibellen. Het voetbal doet het met een bijrol; de fans blinken uit.



De volgende ochtend reden we naar het even verderop gelegen LKS Stadion van stadsgenoot Lodzki KS, dat een paar maanden eerder uit de competitie was gehaald vanwege grote betalingsachterstanden. Hoewel we er een drie meter hoog hek voor moesten bedwingen, was de oude meuk meer dan de moeite waard.



In Poznan aangekomen, bewonderden we eerst de oude bak van Warta Poznan. Vroeger keken hier 60.000 toeschouwers naar interlands van Polen en naar een aantal bekerfinales, nu is het overwoekerd en leven er zwervers in de catacomben van het stadion.



Na incheck in ons hotel, wandelden we naar het Stadion Miejski, dat voor het EK in 2012 een make-over heeft ondergaan. De vaste bespeler, Lech Poznan, staat vooral bekend om de luidruchtige supportersschare. Lech had voor aftrap nog kansen op het kampioenschap. Hoewel de ambiance waanzinnig was, speelde de thuisclub belabberd en verloor het kansloos van het onderaan geklasseerde Podbeskidzie Bielsko Biala



’s Avonds trokken we naar het bruisende centrum van Poznan waar we in een Ierse Pub de Champions League finale bekeken. Terwijl de Polen allemaal voor Borussia Dortmund waren vanwege de drie Poolse spelers bij Schwarz-Gelb, werd de enige Nederlander op het veld matchwinner…



Al bij het wegrijden van het parkeerterrein voelde het minibusje anders dan in voorgaande dagen. Op weg naar het bouwvallige onderkomen van het failliete Olimpia Poznań brandde er plots een lampje in het dashboard en toen we wilden parkeren sloeg de motor af.



Genieten van alle aftandse zooi in het stadion kon ik niet meer; ik maakte me zorgen om de staat van het busje. Met recht, want tien minuten na vertrek richting Szczecin knipperden er reeds twee lampjes onheilspellend. Normaliter zit er altijd wel een techneut in een reisgezelschap van acht kerels, maar juist tijdens deze trip ging die vlieger niet op. Na twee uur wachten hielp de Poolse wegenwacht ons weer op weg, maar van het bezoek aan Pogon Szczecin kwam niets meer terecht. Het alternatief was een vierde klasser in de provinciestad Gorzow Wielkopolski. Samen met 27 stomdronken Polen beleefden we bij Piast Karnin een meer dan hilarische middag in the middle of nowhere. Over dit avontuur heb ik uitgebreid geschreven in mijn boek “Van Letland tot de Langeleegte”.



Later die dag belandden we op een Poolse bruiloft, alwaar de bezoekers nóg meer wodka gedronken hadden als langs het voetbalveld.



Op de laatste dag van de reis deden we het verlaten Stadion der Freundschaft aan in de Duitse grensplaats Frankfurt/Oder. Daar maaiden ze het gras nog met de hand. Het was een reis om nooit te vergeten, vooral de eeuwige positiviteit van deze groep was werkelijk bewonderenswaardig. Jongens, bedankt, het werkelijk subliem!











Overzicht Reisverslagen

De verslagen van alle overige lezersreizen lees je op de facebook-pagina en in Panenka Magazine

13- 1-6 mei 2014: 5 wedstrijden in 5 landen
12- 13-17 maart 2014: De derby's van Sofia en Thessaloniki
11- 17-19 Januari 2014: Groundhopping Andalusie
10- 27 November - 3 December: Groundhopping XXL in 9 landen
09- 18-21 oktober 2013: Lezersreis promotietour Engeland
08- 20-23 september 2013: Berlijn – Fussballstadt Berlin
07- 23-28 mei 2013: Polen – Tifo, pivo, pyro en Piast
06- 3-5 mei 2013: Oost-Duitsland – Ostalgie en DDR-meuk
05- 19-22 oktober 2012: Engeland - Footballculture, vergane glorie en kick & rush
04- 21-24 september 2012: Tsjechië - Pivo, Klobasa, Dukla en Svetlana
03- 4-7 mei: 2012: Tsjechië - Bier, pure hartstocht en nostalgische voetbaltempels
02- 13-17 april 2012: Polen - Op avontuur in voetballand Polen
01- 24-26 februari 2012: Oost-Duitsland en Tsjechië - Traditie, cult, sfeer en (n)ostalgie